Masterontwerper in memorydekens

Dierbare deken met meer emotie

Fri, 07 Jan 2022 19:12:53 GMT

Een blijvende herinnering aan mijn vader

'Zijn kleding houden we apart. Ik wil namelijk ook zo'n deken voor op mijn bed '

Mijn moeder. Ze komt regelmatig even langs en ziet dan altijd een glimp van een memorydeken waar ik aan werk. Een aantal jaren geleden begreep ze er niets van.

"Wat doen mensen dan met zo'n deken?"

Ik vertelde haar wat ik vaak terug hoor. Dat het een stukje troost biedt, rust. Dat een memorydeken een verzameling van dierbare herinneringen is.

Mijn moeder is nog een beetje van de oude stempel

Vroeger stopte je emoties en gedachten weg. Je had het er niet meer over. Heel misschien een foto op het dressoir, maar dat was het dan.

Je verwerkte verdriet op momenten dat niemand anders het zag. Maar door de dekens die ze steeds voorbij zag komen, begon ze te wennen aan het idee.

Precies vijf maanden geleden verloor ik mijn vader

Hij was al een tijd ziek, woonde in een verzorgingstehuis en de kwaliteit van leven werd steeds een beetje minder. Ik ging regelmatig op bezoek. Tijdens mijn laatste bezoek vertelde ik dat ik een paar dagen naar de bergen ging. De plek waar we vroeger als gezin regelmatig naartoe gingen.

Zijn ogen lichtten even op. Als het over bergen en sneeuw ging werd hij helemaal blij.

We gingen, wandelden door Alpenweides en 's avonds gebeurde er iets heel bijzonders. Een laatste zonnestraal als enorme lichtbundel achter onze favoriete berg. Ik had het nog nooit zo gezien.

Vlak daarna sprak ik mijn moeder, het ging niet goed met hem. Nog geen half uur later waren we weer op weg naar huis. En gelukkig net op tijd...

Bij het opruimen van zijn kamer, gaf mijn moeder aan dat ze ook een memorydeken wilde. Dus toch...

De afgelopen weken heb ik daar voor haar aan gewerkt.

Op het afgesproken moment kwam ze de kleding van mijn papa brengen. Spannend voor allebei.

Voor haar om de lege kast achter te laten. Voor mij omdat ik opeens allemaal herkenbare kleding na maanden zag. Zij had slecht geslapen, was nerveus. En ik durfde niet direct te beginnen, terwijl het niet de eerste deken is die ik zou maken.

Er gebeurde ook opeens van alles...

Ik ben best nuchter, maar ook gevoelig. Is dat nou toeval of...?

In de aanloop gebeurde er in een week tijd veel dingen die ik niet kon verklaren. Ik ben echt niet bijgelovig, maar dit was allemaal té toevallig.

Zo kwam ik erachter dat mijn buurman in zijn jonge kinderjaren - aan de andere kant van het land - bij mijn vader om de hoek woonde.

Kwam ik in contact met een klant die naast het ouderlijk huis van mijn vader woont.

Verscheen de eerste kerstkaart, een fotokaart uit de Alpen met ' zijn ' witbesneeuwde berg.

En vond ik opeens een snoeppapiertje op mijn ' rondje hondje ', terwijl deze niet meer te koop zijn ( mijn vader at ze de hele dag en liet overal die papiertjes slingeren ).

Bij het knippen van de eerste lapjes hoorde ik steeds zijn stem in mijn hoofd, alsof hij mij aanmoedigde.

Die eerste waren het meest lastig, daarna ging het beter. Het zware gevoel verdween, het werd steeds leuker om te doen.

Intussen kwam mijn moeder regelmatig kijken. Niet tijdens het knippen, dat vond ze te pijnlijk. Maar daarna wilde ze niets van het proces missen.

Samen gingen we op zoek naar stof en lieten we labels maken met zijn sierlijke handtekening. De foto's die ik haar stuurde heeft ze keer op keer bekeken ( voor jou deel ik ze hieronder ).

Zo groeide dit familieproject

De deken werd stap voor stap een beetje mooier. Eerst de lapjes, daarna stroken, voorkant, strijken, lagen spelden, doorstikken, de rand maken... Tot een dierbare bedloper.

Een paar bijpassende kussens volgen op een later moment.

Zelf vond ik het confronterend om het daar in ' zijn ' omgeving te zien liggen, maar zij vind het heel fijn dat hij er weer toe doet. Weer thuis is . Het geeft haar veel rust en het voelt fijn om al die bekende flarden aan mooie momenten in één oogopslag te zien.

Zelf gaf ze regelmatig aan dat ze dit zelf nooit zo had kunnen maken ( terwijl ze vroeger de mooiste dingen op de naaimachine maakte en ik het vak van haar heb geleerd ). Ze is er blij mee...

Ps. Overweeg je ook om zelf een memorydeken te maken van dierbare kleding? In de Masterclass 'Maak Zelf Jouw Unieke Memorydeken ' leg ik je sta-voor-stap uit hoe dat het beste kan doen

Jaaroverzicht 2021

Fri, 31 Dec 2021 11:05:08 GMT

Mijn 6 mooiste en dierbare momenten

Ook dit werd een weer een jaar vol beperkingen. Ook al was niet alle mogelijk, toch probeer ik altijd de positieve kanten van het leven te zien. Niet alleen dromen en doen in het groot, maar ook genieten van de kleine, bijzondere momenten. Herinneringen maken.

Met dit jaaroverzicht van 2021 neem ik je mee in mijn persoonlijke leven.

1. Door natuur in balans

Alweer 2 jaar wonen we aan de rand van heide en bos op de Veluwe. Het is een genot om iedere dag, elk moment van de dag zo de natuur in te gaan . Wandelen, met de fiets of genietend vanachter mijn naaimachine. Juist nu besef ik hoeveel natuur en balans in het leven betekenen.

Hoe fijn het is om je hoofd leeg te maken in een 'verlaten' bos, hoe mooi de zon opkomt met ochtendnevel boven de heide. Hoe meer je je bewust wordt van de kleine veranderingen van lente tot winter. En hoe zuinig we er mee om moeten gaan.

In mijn e-book vind je '10 Veluwe Bezoektips voor een unieke bos- en natuur'. GRATIS downloaden >

Instagram @stephaniehaytink voor mijn mooiste Veluwe foto's

2. Wildspotten

Nooit gedacht dat het zo leuk zou zijn om 'wild in het wild' tegen te komen. Minstens één keer per week sluip ik door 'ons' bos vermomd als een soort ' ranger ' op zoek naar reeën, edelherten en wilde zwijnen.

Soms hoef ik niet eens op zoek te gaan, en zijn ze opeens vlakbij huis. Alleen al rond onze tuin wonen verschillende uilenfamilies en wilde konijnen. Iedere keer blijft het bijzonder en geniet ik weer van de ontmoeting met de bosbewoners van de Veluwe.

In mijn e-book vind je '10 Veluwe Bezoektips voor een unieke bos- en natuur'. GRATIS downloaden >

Instagram @stephaniehaytink voor mijn mooiste Veluwe foto's

3. Winter thuis

Ik hou van de winter. Echte winters. Met sneeuw en bergen. Maar helaas... afgelopen winter zat het er niet in om lekker te gaan skiën in de Alpen. En dat is wat ik - naast handwerken - al mijn hele leven het allerliefste doe.

Maar... ik werd verrast en mocht een hele winterse week beleven.

Compleet met een krakende sneeuw, dikke lagen op de dennenbomen en dat gewoon in ons eigen land. Ik gunde mijzelf een weekje vrij en genoot met volle teugen. Inclusief après-(langlauf)ski, buiten in de zon en sneeuw.

Bekijk ook de vlog >

4. Een droom komt uit

Op reis, het avontuur opzoeken in rust en vrijheid. Locatie-onafhankelijk werken. En niet meer afhankelijk zijn... Al jaren droomde ik van een compacte camper waarin ik dit mogelijk kon maken.

Ik had het gezien bij mijn ouders. Hun camper bracht ze overal, tot in de verste uithoeken van Europa. Zoveel gezien en beleeft, op zoveel mooie plekken overnacht en de zon op zien komen.

En nu was hij opeens daar... onze eigen kampeerbus!

Komend jaar zal ik de avonturen die we ermee gaan maken met je delen.

5. En nog een droom komt uit...

Wat ik nooit had durven dromen, is dat ik zoveel lieve mensen - klein en groot, jong en oud - mocht helpen bij het maken van een memorydeken. Kleding die hen dierbaar was een nieuw doel geven.

De eerste memorydeken maakte ik zo'n 8 jaar geleden, maar dit jaar maakte ik er meer dan ooit. Wel 50 dekens rolden onder de naaimachine vandaan en de wachtlijst voor het nieuwe jaar groeit ook alweer. Ik vind het bijzonder dat mijn klanten zo veel moed hadden om deze stap te zetten en mij het vertrouwen gaven er een mooi aandenken van te maken.

Ook ontdekte ik hoe leuk spinnen op een spinnewiel is. De haaknaald is dit jaar wat meer in het wolmandje blijven liggen - zaten er maar 50 uur in een dag -, maar ook ben ik blij en dankbaar voor al die andere haakliefhebbers die ik mocht inspireren met mijn Scandinavische haakpatronen. Dank allemaal xxx

Kijk ook eens bij mijn Scandinavische haakpatronen en download het GRATIS patroon van de SICKSACK restjesdeken

6. Afscheid

Dit jaar was er ook één van afscheid nemen. Zo vloog mijn dochter het huis uit en vertrok naar zonnig Florida. Een prachtige kans op een droomplek. Het afscheid was voor ons beiden lastig, maar de belangrijkste levensles die ik haar en mijn zoon meegaf is 'Ontdek de wereld en pak je kansen' . En dit was er zo één...

Ik ontving prachtige zonovergoten foto's, zag haar stralen in t-shirts en bikini. Een jaar zou ze wegblijven, een eerste jaar zonder kinderen in huis. Maar de heimwee bleek groot en de kans op mijn bezoeken aan haar klein. En zo kwam ze eerder dan gepland toch weer naar huis en vliegt ze weer dagelijks rond op Schiphol; de wereld in het klein.

Ook nam ik afscheid van mijn papa

Hij kwam afgelopen zomer - een paar dagen voor mijn verjaardag - te overlijden. In plaats van het leven die dag te vieren was ik een waardig afscheid aan het voorbereiden. Maar het was goed zo ...

Hij heeft mij geleerd dat je alles zelf kan als je maar wilt. Zijn twee rechterhanden heb ik écht van hem. Net als nieuwsgierigheid naar kennis, witbesneeuwde bergen en 'de wereld ontdekken'. Hij was een echte reiziger, avonturier en wereldontdekker. Blij dat hij mijn papa was...

De laatste memorydeken van dit jaar is ter nagedachtenis aan hem. Van zijn favoriete kleding, maar met net iets meer emoties. En zijn steun... Binnenkort vertel ik er meer over.

Kortom, ik ben een dankbaar mens!

Laat 2022 een mooi jaar worden. Omringd met mooie ontmoetingen, gezondheid en momenten waar je van geniet. En maak dierbare herinneringen, hoe klein ook... Gelukkig 2021!

Stéphanie Brouwer-Haytink

Handwerkjuffie.nl

In de krant

Wed, 29 Dec 2021 20:48:27 GMT

Kleden die je doen herinneren

Handwerken zit in het DNA van Stéphanie

[Ermelo] Deze tijd van het jaar doet je vaak terugblikken. ' Handwerkjuffie ' Stéphanie Brouwer-Haytink maakt herinneringskleden die doen terugdenken aan verloren dierbaren.

Auteur Francisca Meijsser

Stéphanie volgde een opleiding tot grafisch vormgever en was daarin ook werkzaam tot zij ernstig ziek werd en geen vaste baan meer kon krijgen. ,,Ik zat thuis met twee jonge kinderen en werd voor mijn ziekte behandeld.” Gelukkig hielp de creativiteit haar. Van een buurvrouw kreeg ze wat bolletjes wol, van anderen nog meer handwerkspullen. Later werd ze wel gesponsord door wolfabrikanten.

Van de babykleertjes van haar jonge dochter maakte ze een dekentje voor op de bank. ,,Vooral het werken met kleurtjes maakte mij blij in deze toch wel sombere tijd”, zo vertrouwt ze me toe. Op advies van haar zoon begon ze met bloggen. Zo kon ze immers met gelijkgestemden delen wat ze maakte. ,,Ik vind het nog steeds een uitdaging om van niets iets te maken, ook al was het toendertijd meer een noodzaak”, zo legt zij uit.

,,Op een gegeven moment stond ik op een markt met een herinneringsdeken toen er een man op mij af kwam met de vraag of ik voor hem zo'n deken kon maken van de kleding van zijn vrouw die kort daarvoor overleden was. Hij kwam vervolgens met drie tassen kleding aan. Zo ben ik een jaar of acht geleden eigenlijk met het maken van deze herinneringskleden begonnen.”

Dat zij dat nu in Ermelo doet, is ook al een verhaal op zich. Stéphanie die geboren en getogen Ermeloër is, woonde toen zij met de kleden begon in de Betuwe. Zij voelde zich er niet echt thuis. Ze miste vooral de bossen. Eigenlijk wilde ze graag in Zweden gaan wonen.

De natuur, de rust en ruimte trokken daarbij erg aan. Echter toen er een nieuwe relatie in haar leven kwam die ook afkomstig was uit Ermelo, werd dit toch hun woonplaats. Aan het randje van de hei kan zij ook haar hart ophalen en de natuur inspireert haar tot nog meer mooie handwerken. Zo is ze vaak buiten voor het huis achter haar spinnenwiel aan te treffen. Want ze maakt niet alleen kleden.

Haar grote doorbraak waren eigenlijk de Zweedse wanten , waarvan ze het haakpatroon zelf ontworpen had. Langere tijd gaf ze ook workshops, die door de corona echter moesten stoppen.

,,In de toekomst wil ik vooral doorgaan met de herinneringskleden ”, aldus Stéphanie.

“Het afgelopen jaar heb ik er zo’n 50 gemaakt en ook nog herinneringskussens. Het is een full-time job geworden. Daarbij nemen de gesprekken met de opdrachtgevers een belangrijke en vaak tijdrovende plaats in. Dan komen immers emoties vaak pas los en daar wil ik dan ook de tijd voor nemen. Door mijn eigen verleden begrijp ik vaak heel goed wat mensen doormaken”, aldus Stéphanie. ,,Maar daardoor is het ook heel dankbaar werk, je kunt mensen helpen bij de verwerking van verdriet en als het ware blij maken met toch weer iets tastbaars van die verloren dierbare.”

Het interview is ook in het Ermelo's Weekblad van 29 december 2021 te lezen.

Van mij hoeft het niet

Wed, 29 Dec 2021 11:25:02 GMT

Een leven doorgeven: Memorydeken als kraamkado

'Nee hoor. Van mij hoeft het niet zo nodig.'

'Mijn dochter heeft wel al een aantal keer gevraagd of ze iets met zijn kleding mag doen. Maar het kwam er gewoon niet van. In het begin heb je al zoveel aan je hoofd om te regelen. En het lag mij niet in de weg. Dus verdween het weer naar de achtergrond en nu kwam het onlangs weer ter sprake.

Ze is inmiddels zwanger van de derde.

En dan komen herinneringen van vroeger - of eerdere zwangerschappen - weer boven. Bij de geboortes van de andere kleinkinderen was haar vader er wel bij geweest. En hij was een ontzettend trotse en blije opa! Hij zou het opnieuw geweldig hebben gevonden, dit derde kleinkind. Maar helaas zullen zij elkaar nooit ontmoeten en leren kennen. En nu leek het mij dan het goede moment iets met zijn kleding te doen. Mijn dochter wilde al heel graag een memorydeken van zijn kleding.

Hoe mooi is het om nu 'het leven door te geven' , van vader naar kind.

Ze heeft zelf zo haar voorkeuren aangegeven. Niet al zijn kleding hoeft er in . Alleen die waar ze fijne herinneringen aan heeft. Veel truien er in, omdat deze zo lekker zacht zijn als de kinderen straks op de memorydeken spelen. En ja, ook een beetje in de tinten die ze mooi vind en in haar interieur passen. En natuurlijk gereed wanneer de baby is uitgerekend. Want deze deken vol herinneringen hoort bij het kraampakket wat ik haar geef.'

Haar dochter wist er dus al van. Maar het resultaat zou ze pas zien in haar kraambed.

In overleg koos ze voor een ontwerp met driehoeken. En alle kledingstukken mochten door elkaar verwerkt worden, niet persé op kleur. Gewoon een lekker ' bonte ' deken, want dat zouden haar kinderen ook leuk vinden. Met heel veel details zodat de herkenning groter is en je er lekker aan kan friemelen en frunniken . En oh ja, een lekkere zachte knuffelstof op de achterkant in de kleur van de keukenmuur.

Ja, ze gaf inderdaad het kleurnummer door van de gebruikte muurverf. Dus eerst naar de bouwmarkt om vervolgens in de stoffenwinkel op zoek te gaan naar de juiste stof :-)

Gelukkig was de memorydeken op tijd klaar.... De baby werd een paar dagen later geboren. Ze kwam de deken ophalen en had bij het zien van de eerste foto's al gezegd dat ze het 'prachtig geworden' vond. Maar nu ze hem van dichtbij kon zien en voelen, was het toch anders. In het 'echt' is het mooier dan op de foto.

De kleuren leken mooier over te lopen, nu vielen de stiksels, zakken en boordjes meer op. En de ene herinneringen na de andere kwam boven. Enthousiast begon ze te vertellen. Altijd die ribbroeken aan. En die jas die hij al sinds hun schooltijd had gehad. Mocht nooit weggedaan worden. De. pyamabroeken die hij voor zijn ziekte nooit droeg...

En toen gebeurde er iets wat ik niet had verwacht. Er kwam nog een tas met kleding op tafel.

'Ik had geen idee wat ik kon verwachten. Hoe het uit zou pakken. Het is moeilijk om er van te voren een voorstelling van te kunnen maken . Maar het is veel mooier dan ik had verwacht. En fijner. Het brengt ook een soort rust.

Nu ik deze gezien heb, wil ik zelf ook zo'n deken.'

Dat had ik niet zien aankomen. Deze keurige, sterke dame. Emoties onder controle. Nuchter. En toch... Zo kwam er nog een deken. Met dezelfde kleding, maar ook een paar weggelaten en nieuwe kledingstukken er aan toegevoegd. Ook weer 'alles door elkaar'. Dit keer met vierkanten, want dat paste beter bij haar. En een andere achterkant. Wel lekker zacht, maar een andere kleur.

Twee memorydekens met een mooie, nieuwe bestemming. Het hele gezin was uitgelaten en heel blij met deze mooie en zachte dekens. Superblij mee!

Ps. Twijfel je ook nog om iets met kleding te doen die je te dierbaar is om zomaar weg te doen? Meer inspiratie, voorbeelden en reacties van klanten vind je hier.

Meer dan 'zomaar' lapjes

Sat, 18 Dec 2021 22:16:35 GMT

De details maken het verschil

Wow, wat e en kleuren!

Kijk je snel, dan denk je dat het een lapjesdeken is van zorgvuldig uitgekozen stoffen. Maar kijk je nog eens beter, dan zie je details van kleding die erin verwerkt zijn... een zoom, stiksel, zak of boord bijvoorbeeld.

Dat een memorydeken niet altijd een bonte verzameling uit kleding geknipte lapjes hoeft te zijn, bewijst deze stijlvolle deken. Want zeg nou eerlijk. Zo'n ratjetoe van verschillende prints en kleuren in een deken geeft de kleding wel een nieuwe bestemming, maar of het nu fijn is om deze op je bank of bed te leggen is een heel ander verhaal. Hoe bonter de deken, hoe sneller het ' verveelt ' . Met het gevolg dat het achter in de kast verdwijnt en dat is nou net niet waarom je zo'n deken zou willen laten maken. Toch?

Wees niet bang. Zelf zou ik zo'n deken nooit willen hebben en ik zou er daarom ook niet één voor jou maken. Het gaat namelijk niet alleen om de herinneringen, maar het moet er vooral ook mooi uit zien.

'Een herinneringsdeken waarbij je in eerste instantie niet ziet dat het gemaakt is van kleding.'

Dit is een prachtig voorbeeld van een moderne, eigentijdse en stijlvolle memorydeken. Gelukkig had ik het voorrecht meerdere dekens te mogen maken. In plaats van alle kledingstukken in beide dekens te verwerken, verdeelde ik zorgvuldig de kledingstukken over de dekens. In kleuren die mooi met elkaar combineren.

Geen bonte dekens die het ' net niet ' zouden zijn, maar wel twee stijlvolle dekens die je met trots kan laten slingeren op de bank. Dit is deken in blauwe en groene tinten. Lapjes uit verschillende kledingstukken van verschillende materialen.

Niet zomaar lapjes.

Dan had je wellicht ook wat stof in de stoffenwinkel kunnen uitzoeken. Prachtig passend bij elkaar. Maar zonder emotionele waarde.

Juist die kenmerkende details maken het verschil tussen een stof uit de winkel of het kledingstuk wat jouw zo dierbaar was. Daarom zoek ik altijd als eerste naar die bijzondere elementen in een kledingstuk. Subtiel - niet te aanwezig - maar toch zo dat je telkens iets nieuws ontdekt.

Waarom zijn mijn memorydekens nou net een beetje anders?

Dat leg ik je uit

• De lapjes die ik verwerk bestaan veelal uit meerdere lagen.

Een ondergrond met een knoopsluiting, boord, zak, zoom, stiksel of ander detail. Denk bijvoorbeeld aan een label of logo. Dat maakt dat je overal aan wilt voelen en aan wilt raken, wat de emoties en herinneringen versterkt.

• Kleuren worden zorgvuldig gekozen.

Uiteraard weet ik nooit met welke kleding ik een dierbaar aandenken mag maken. En in welk kleurpalet. Door de kleding tot lapjes te verwerken wordt meer zichtbaar wat de favoriete kleuren en prints waren. Daarna kies ik zorgvuldig een ontwerp.

Soms verstoort die ene trui* nét het ontwerp, bijvoorbeeld vanwege de kleur of print. Soms geldt ' Less is more ' . In overleg zal ik dan voorstellen deze weg te laten, maar als je deze er wel graag in wilt is dat natuurlijk ook prima. Het gaat erom dat jij er blij van wordt en zoek ik een andere oplossing om tot een mooi geheel te komen.

* Kleding wat ik niet - in overleg - verwerk, krijg je gewoon weer terug.

• Kiezen op kleur, niet op materiaal

In de kast hingen ook niet alleen maar t-shirts of overhemden. Dit is slechts een deel van een kledingcollectie, terwijl je 'alles' aan jouw dierbare wilt blijven herinneren. Daarom verwerk ik alles van textiel in een deken, alle materialen door elkaar . Rekbaar en niet rekbaar, dun en dik.

Klinkt gek, maar de kleur is belangrijker dan het materiaal . Winterjas en overhemd kunnen echt naast elkaar. Door de tussenlaag van de deken 'verdwijnt' de dikte en ervaar je het verschil nauwelijks.

Dit vraagt wel om vaardigheid en meer dan een 'huis-tuin-en-keuken' naaimachine. Maar daarom heb je mij gevonde n :-).

En dan het belangrijkste

• Ervaring

Niet onbelangrijk, want je krijgt maar één kans om iets met de kleding te doen . Dan wil je er op kunnen vertrouwen dat het zorgvuldig en goed gebeurd. Met liefde, passie en aandacht voor de persoon achter de kleding. Aandacht voor het gemis en verdriet wat jij nu ervaart. En vooral de moed die je hebt verzameld om de stap te zetten.

Al sinds mijn vierde is de naaimachine niet meer uit mijn leven weg te denken. Bijna 100 memorydekens rolden er onder vandaan, lees hier wat mijn klanten van hun memorydeken von den.

Goed... Dit is in ieder geval een deken geworden om heerlijk om onder weg te kruipen en mooie herinneringen op te halen. Gemaakt van kleding van een overleden dierbare. Waanzinnig toch?

Ps. Een kleurrijke, maar ook stijlvolle memorydeken gemaakt van blauwe en groene kledingstukken. Naast shirts, truien en broeken zijn er bijvoorbeeld ook shawls in verwerkt. Voor deze klant maakte ik nog een exemplaar van voornamelijk rode en oranje kleding. Deze vind je hier.

De sfeerfoto's zijn gemaakt bij Beekhuizerzand (Veluwe).

Slow fashion

Fri, 17 Dec 2021 19:28:14 GMT

Op een bewuste manier omgaan met kleding

Niet zo lang geleden volgde ik een workshop ' Fashion Recycle '; Een boost voor oude kleding met verschillende materialen en technieken. Omdat kleding steeds vaker een wegwerpproduct is, wat ten koste gaat van o.a. het milieu.

'Iets nieuws leren is altijd leuk.'

Maar ik leerde nog iets. Ik hoorde twee dames praten over ' slow fashion ' . Eerlijk? Ik had er nog niet eerder van gehoord. Maar gelukkig hebben we Google:

Wat is slow fashion?

Slow fashion gaat over een bewuste manier van omgaan met kleding . Je bekijkt het niet alleen zoals je het nu aan hebt of in de kast hebt hangen. Maar denkt ook bewust na hoe het tot stand is gekomen, bij jou in de kast is beland en hoe je er in de toekomst mee om kan gaan. Het is een bewust gekozen kledingstuk wat bij jou als mens past. Bij jouw normen en waarden. Van goede kwaliteit, met een eerlijke prijs en milieuvriendelijk productieproces. Een kledingstuk wat

'Lief is voor de wereld.'

De 'slow fashion' dames waren enthousiast. Ze leerden hoe ze hun spijkerbroek een 'boost' konden geven, zodat hij weer een paar jaar mee kon. No waste . Recyclen of hergebruiken tot een nieuw kledingstuk.

Weer wat geleerd.

Maar bewust met kleding omgaan en hergebruiken doe ik dagelijks. De memorydekens die ik maak zijn immers allemaal van kleding wat niet meer gedragen wordt. Soms hergebruik ik zelfs gordijnen voor de achterkant ( Ook bij deze deken ).

Een memorydeken is gemaakt van bewust gekozen kleding waar je geen afstand van kan of wilt doen.

Maar dan op zo'n manier dat je dat in eerste instantie niet in de gaten hebt. Je ziet een lapjesdeken, een quilt. Een meestal ook van lapjes die mooi met elkaar combineren. Maar kijk je wat langer, dan ontdek je steeds meer.

Een fraai stiksel, een zak, een zoom en een bijzonder label. De bijzondere details die zo kenmerkend waren voor die kledingstukken. En daarmee ook de herkenning en herinnering. Aan het kledingstuk en de bijzondere momenten waarop jouw dierbare het droeg.

En het allerfijnste van zo'n deken is dat het weer een toekomst heeft. Voor nu en een volgende generatie!

Ps. Ook deze memorydeken is gemaakt van kleding. Poloshirts, shorts, shawls en pantalons. Veel verschillende materialen maar wel gekozen voor ton-sur-ton kleuren. Zelfs de achterzijde van deze deken is gemaakt van een hergebruikt materiaal, namelijk een gordijn uit haar eigen huis. Ondanks het unieke ontwerp, straalt deze herinneringsdeken ook elegantie en rust uit.

De schaar er in. Of toch niet?

Tue, 09 Nov 2021 22:55:55 GMT

De voor- en nadelen van een memorydeken

Vandaag heb ik mijn kledingkast opgeruimd. D ikke truien en warme shawls weer netjes op kleur in de kast. Zomerjurkjes weer opgeruimd, totdat de dagen weer zonniger en warmer worden.

Meteen ook wat shirtjes weg gedaan die afgelopen zomer niet de kast zijn uitgekomen.

Of die gewoon niet meer - bij mij - passen.

Een hele zak vol om naar de kledingbank te brengen. Of de kringloopwinkel. Word iemand anders vast weer blij van. En ik ook. Weer ruimte in de kast. Misschien komend weekend even naar de stad op zoek naar iets nieuws.

'Het is gek hoe het werkt met kleding'.

Je leven lang wissel je regelmatig van kleding.

Omdat je er uit groeit. Of het is niet meer in de mode. Misschien past het niet meer bij je of is het versleten. Je gooit het weg, verkoopt het of geeft het aan een ander. Je doet er makkelijk afstand van en vervangt het. Nou ja, behalve mijn man dan . Die heeft nog truien in de kast uit zijn tienerjaren. Echt!

Maar als dit nou je laatste goed was?

Dan wordt alles anders.

Er mag niets weg en wordt dat versleten shirt opeens heel dierbaar. Die vlekjes op het overhemd zijn niet langer storend, maar vertellen een verhaal. Die lelijke korte broek waar je hem in kon uittekenen, herinneren je nu aan de fijne vakanties.

'Naar de kringloop brengen of weggeven? No way!'

Goed, wat doe je dan wel? Natuurlijk ontwerp ik memorydekens van kleding waar je geen afstand van kan doen. Maar dat is niet het belangrijkste. Wat zo'n deken van kleding voor je kan betekenen , daar gaat het om.

De voordelen op een rij:

• Je hoeft geen afstand te doen van kleding.

• Het houdt fijne momenten en herinneringen levend.

• Je vindt er troost bij.

• Je kan er lekker onder kruipen, alsof je omarmd wordt.

• Het voelt alsof jouw dierbare nog bij je is en nog steeds onderdeel uit maakt van jouw leven.

• Het is minder zwaar en beladen , dan wanneer je kleding uit een doos haalt en weer weg stopt.

• Je krijgt weer ruimte - en rust - in je kast

En een hele belangrijke...

De kleding is niet definitief verdwenen.

Dierbare kleding weer een doel geven, daar gaat het om.

En de nadelen?

Eerlijk? Ik hoor ze niet. Zie alleen maar dat de last van de schouders is. Tranen van opluchting. Blijdschap. En lachende gezichten.

Nu kan je het nog jaren in de kast laten liggen - doet mijn man ook . Of in een doos op zolder. Of één keer diep adem halen, moed verzamelen en je favorieten uitzoeken om langs te brengen.

Want natuurlijk weet jij zelf ook wel, dat je er anders niets mee gaat doen.

Dan liever een fijne deken waar je lekker onder kan kruipen. Of desnoods in de kast leggen om hem af en toe tevoorschijn te halen - als je daar behoefte aan hebt .

Wordt het een doos op zolder of mag ik voor jou een memorydeken maken? Ik nodig je uit op de prachtige Veluwe , laat je jouw verhaal en wensen vertellen. En maak jou blij met een prachtig aandenken.

Ps. Op de foto's zie je het resultaat van een fijne opdracht! Met een behoudend kleurenpalet en heerlijke zachte knuffelstof op de achterkant. Met een bijzonder detail... het eigen handschrift op de labels.

Met deze memorydekens en -kussens blijft Daan nog deel uit maken in het leven van zijn dochters. Als ze onder hun deken kruipen, zoeken ze de truien en t-shirts die hij op de foto's droeg. En halen zo de dierbare momenten weer naar boven.

Veluwe verkennen

Fri, 22 Oct 2021 21:23:30 GMT

Afstand hoeft geen belemmering te zijn.

Of ik 4 memorykussens in een week kon maken...

Een vraag van een dame uit de andere kant van het land. Heel graag wilde ze van de overhemden van haar man 4 kussens voor op bed laten maken.

Ze had de moed verzameld om iets met de kleding te doen. Alleen...

Ze durfde niet goed meer auto te rijden.

Niet eerder had ze zo'n afstand in de auto gereden sinds haar man was overleden. Dit werd de eerste stap om weer op pad te gaan.

Moeilijk, moedig, maar ook met een positieve insteek.

Want ze wilde graag!

Ze had er iets op bedacht. Ik had haar verteld dat we aan de rand van de uitgestrekte bossen en heide werken en wonen. Letterlijk.

Dé plek om alles even los te laten. Tot rust te komen. Alles te overdenken. Maar vooral te genieten.

Ze zou - samen met een vriendin - een weekje komen genieten in een vakantiepark op De Velu we . Zo hoefde ze niet dat hele eind in haar ééntje heen en weer rijden voor de kussens.

Opsturen via de post was ook een optie, maar zij vond van niet . En zo geschiedde...

Klaar terwijl u wacht. Nou ja, bijna dan.

Eind van de zomer - op weg naar hun vakantiehuisje - werden de overhemden gebracht. 12 Shirts in blauwtinten die ook nog eens heel mooi bij elkaar bleken te matchen.

Daarna gingen de dames vakantie vieren en ik aan de slag.

Omdat de kussens ter decoratie op haar bed zouden komen, vond ik het belangrijk dat ze zoveel mogelijk 'identiek' zouden worden. Maar wel gespiegeld.

Natuurlijk met hier en daar kenmerkende details, zonder dat je direct door hebt dat de kussen hoezen gemaakt zijn van kleding.

Ook voor de achterkant gebruikte ik de sluitingen uit de shirts. Handig als ze gewassen moeten worden.

De dames kwamen tot rust na deze emotionele periode van verlies. Ze fietsten door de uitgestrekte bossen en langs paarse heides in de najaarszon. En intussen maakten mijn naaimachine en ik overuren.

Met 4 prachtige, decoratieve kussen hoezen als resultaat.

Ps. Gisteren kreeg ik na weken opeens weer een berichtje van haar. Zo lief. Dit schreef ze: "Graag wil je laten weten dat, de reacties erg positief zijn na het zien van de kussens. Niet iedereen kent deze vorm van creativiteit als herinnering. Ze staan erg mooi en leuk op ons bed. Heel veel succes met je mooie werk, en leuk met je kennis gemaakt te hebben."

Combineer met een bezoek aan de Veluwe.

Deze dame koos op haar gevoel en niet voor de makkelijkste weg. Bij haar in de buurt had ze de memorykussens ook kunnen laten maken. Maar je krijgt maar één kans.

Zij koos voor ervaring en een mooi resultaat. Zij liet zich niet hinderen door angst en afstand.

Overweeg je ook een memorydeken te laten maken? Of kussens? Natuurlijk hoef je niet direct een hele week vakantie eraan te plakken.

Kom je toch een keer deze kant op, dan heb ik de meest bijzondere plekjes om te bezoeken op een rij gezet.

Maak je er gewoon een bijzondere dag van!

• Maak een wandeling in het oerbos tussen de dansende bomen

• Heb je al eens de heide - begin augustus - in bloei zien staan?

• Ontdek de herder en haar schaapskudde op de hei.

• Droom weg bij één van de vele historische landgoederen

• Ga wild speuren en vind wilde zwijnen, reeën en zelfs roedels edelherten!

Hier vind je de 10 beste 'Veluwe Bezoektips' die ik voor je verzameld hebt. Zodat afstand - mocht je ook overwegen iets te laten maken - geen belemmering hoeft te zijn.